Rísum upp til baráttu fyrir land og þjóð

Kæru samherjar, þið sem eruð "verði keyptir", eins og postulinn sagði, eða eruð að minnsta kosti áhugafólk um kristin gildi. Er ekki löngu orðið ljóst að aðstæður samfélagsins hafa gerbreyst í pólitískum efnum, voru að umbreytast í vetur og fram að kosningum, en hafa jafnvel enn tekið stórtækum breytingum á allra síðustu vikum? Hefur ekki Icesave-málið enn orðið til að brengla flokkslínum, sameina suma og sundra öðrum, og liggja ekki hefðbundnu valdaflokkarnir í sárum eftir uppljóstranir um fjármál þar á bæjum, vegna efasemda um trúverðugleika og ábyrgðar á mörgu sem miður hefur farið?

Skyldi þetta líka vera verk Guðs? Hér skal það ekki predikað. Verum aðeins opin fyrir náð hans og leiðsögn. Áköllum hann, að verk okkar verði ekki til ónýtis, verði ekki eins og hálmurinn einber, heldur fyrir hans hjálp að traustum steinum til að byggja upp þjóð okkar.

Og vitum við ekki líka, að allt megnum við fyrir tilstuðlan hans, sem okkur styrka gerir (Fil. 4.13, I. Tím. 1.12)? En hvenær eru menn kallaðir til verka? Getur verið að okkur sé það nú sýnt, að Íslendingar eigi að sleppa allri minnimáttarkennd gagnvart hinni hefðbundnu 'stjórnmálastétt' (sem nú er farið að kalla svo) og treysta sjálfum sér til verka með fulltingi Guðs, já, ekki síst hinir kristnu þeirra á meðal, ef þeir finna til ábyrgðar sinnar? Segið þá mér, sem þetta rita, hvort þið teljið tíma til kominn að stofna opinberlega kristin stjórnmálasamtök.

Krist-bloggið birtist ekki enn á almennum síðum Moggabloggsins, eftir skipulagsbreytingu sem ákveðin var þar um áramótin. Þess vegna sjá þetta fáir, helst bloggvinirnir (fjörutíu og fjórir, þegar hér er komið sögu) og aðrir sem vita af okkur. En nú viljum við vera í beinna sambandi; tíminn nálgast þegar við upplýsum (hvert fyrir sig) hver við erum, þessi fjögur sem ritað höfum pistlana á þessari síðu.

Vafalaust hefur það haldið aftur af ýmsum að lýsa yfir stuðningi við þessi dularfullu samtök, þótt andinn í skrifum okkar hafi talað með nógu skýrum, kristnum hreimi til að ekki yrði um hann villst. Við höfum heldur ekki sóst eftir beinum stuðningi. Við erum engir sjálfkjörnir leiðtogar, en höfum ekki viljað sitja á hugmyndum ykkar og tillögum, sem bærst hafa með okkur, og andmælum gegn veraldarhyggju, þar sem út úr hefur flóð svo víða. Við þökkum ykkur þetta tækifæri sem við höfum fengið til að skrifa ýmislegt, því að ögrun er það og tækifæri að vita af áhugasömum hópi lesenda, sem við höfum reyndar alls ekki rækt sem skyldi á síðasta hálfa árið eða svo.

En nú er tími til kominn til að endurnýja samband við lesendur, til dæmis með því að hafa mjög lengi opið á umræðu um þessa grein, til að kalla eftir viðbrögðum ykkar og áliti og sjá svör ykkar við þeirri spurningu, sem hér var upp borin: Teljið þið tíma til kominn að stofna opinberlega kristin stjórnmálasamtök? Með þeim valkosti væri ekki verið að gera lítið úr viðleitni fólks í öðrum stjórnmálasamtökum, heldur að benda á að nú er kannski lag til að nýtt hreyfiafl komi inn í myndina og leggist á árarnar með öðru góðu fólki. Hver stjórnmálasamtök á þingi hafa sína þýðingu og geta í mörgum málum ráðið úrslitum með starfi sínu, kynningu málefna og atkvæðum.

Eiga kristnir menn að vera sem mest stikkfrí á stjórnmálavettvangi, þótt þrengi að þjóðinni, eða opna hug sinn fyrir möguleika þess, að Guð kalli okkur einnig til verka á þessu sviði?

Tölum saman!

K1